ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾಣಿಕೆ

ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಕಂಬನಿ ತುಟಿಯಂಚಿನ ವಿಷಾದ
ಹ್ರದಯದಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿ
ಎಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾಣಿಕೆ

ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕನಸುಗಳ ಚಿಗುರಿಸಿದವಳು ನೀನೆ
ಆನಂದ ಸಾಗರದಿ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಮುಳುಗಿಸಿದವಳು ನೀನೆ
ಭರವಸೆಯ ಭರಪೂರ ಹರಿಸಿ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿದವಳು ನೀನೆ
ಕಟ್ಟಿದ ಗೂಡನ್ನು ಒದ್ದು ನೆಲಸಮ ಮಾಡಿದವಳು ನೀನೆ

ನೀನೇಕೆ ಮುನಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದೆ ನನಗಂದು ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ
ಮೂರ್ಖ ನಾನು ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ನೀ ತೊಡಿಸಿದ್ದೆ ಪ್ರೀತಿ ಮುಖವಾಡ
ನಿನ್ನ ಹಗಲು ವೇಷದ ಆಟ ನನಗೇಕೋ ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ
ಹಾಡು ಮರೆತ ಮೂಕ ಹಕ್ಕಿಯ ಯಾತನೆ ನನ್ನಲ್ಲಿಂದು

ಮರೆಯ ಬೇಕೆಂದರೂ ಹೇಗೆ ಮರಯಲೆ ನಾ ನಿನ್ನ
ಮೈ ಮೇಲಿನ ಮಚ್ಚೆ ಹಳೆ ಗಾಯದ ಗುರುತಿನಂತೆ ನೀನು
ಉತ್ತರ ಸಿಗದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕಾಡುವ ಅವಮಾನ
ಹುಸಿ ಕಾರಣ ಕೊಡಲಾದರು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಿಗುವೆಯಾ

ಮನಗಾಳದ ಮಾತು

ನನ್ನ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣ ನೀ ತೆಗೆದುಕೊ
ನಿನ್ನ ಬಿಳಿ ಮನಸ್ಸು ನನಗೆ ಕೊಡು

ನನ್ನ ಸುಖದ ಸುಪ್ಪತ್ತಿಗೆಯ ನೀ ತೆಗೆದುಕೊ
ನಿನ್ನ ಸವಿ ನಿದ್ರೆಯ ಕಲ್ಲು ಮಂಚವ ನನಗೆ ಕೊಡು
ನನ್ನ ಅಹಂಕಾರ ಪ್ರತಿಷ್ಟೆಯ ನೀ ತೆಗೆದುಕೊ
ನಿನ್ನ ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರೀತಿ ಸ್ನೇಹವ ನನಗೆ ಕೊಡು

ನನ್ನ ಅತೀ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ನೀ ತೆಗುದುಕೊ
ನಿನ್ನ ಮುಗ್ಧ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಹೃದಯ ನನಗೆ ಕೊಡು
ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ ಬರಲಿರುವ ತೊಡುಕುಗಳ ನಿ ತೆಗೆದುಕೊ
ನನ್ನ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿ ಕೊಂಡು ಧನ್ಯನಾಗಿಸಿಕೊ

ನಾನೆಲ್ಲೋ ನೀನೆಲ್ಲೋ

ಮರಳ ಮನೆ ಮಾಡಿ ನೀ ಬರುವೆಯೆಂದು
ಕಾಯುತ್ತಿರುವೆ ಮಳೆಯ ಕಾಯುವ ನವಿಲಿನಂತೆ
ಅಲೆ ಬಂದು ಕೊಚ್ಚಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಮುನ್ನ
ನೀ ಬಂದು ಕೂಡುವೆಯಾ ನನ್ನ

ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಉರುಳುಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಿಡಿ ಮಾವು
ನಿನ್ನ ಲಂಗದಂಚಿನಲಿ ಕಚ್ಚಿ ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಪಾಲು
ಮನತುಂಬಿ ನನಗಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಡು
ಬರಲಾರವೇ ಆ ದಿನಗಳು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ

ನನ್ನೊಳು ನೀ ನಿನ್ನೊಳು ನಾ ತುಂಬಿಕೊಂಡು
ಊರಿಗೇ ನಾವೇ ರಾಜ ರಾಣಿಯರಂತೆ ಮೆರೆದು
ನಿನ್ನ ಅಧರಾಮ್ರತವೇ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿವ ತಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ
ಸವಿ ದಿನಗಳ ನೆನಪಲ್ಲೇ ಕಾಯುತ್ತಿರುವೆ

ನಾನೇ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು
ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ತಿರುವಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ
ಭರವಸೆಯ ಭಾವ ಹರಿಸಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಕೊಟ್ಟ
ನೀ ಬರಲಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಕಾಯುತ್ತಿರುವೆ

ಆ ದಿನಗಳು

ಯಾಕೋ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಬೇಸರ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಇದ್ದೂ ಏನೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ. ಸಂತೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಕಾಡುವ ಏಕಾಂತದಂತೆ.
ನಾನೂ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲ ಅವರವರ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ದೇವೆ.
ನಾನು ನನ್ನದೇ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಸಿಗದಿರುವುದರ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಎಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋದವು ಅಲ್ಪ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಖುಶಿ ಪಡುತ್ತಿದ್ದ
ಆ ದಿನಗಳು
ಏನಾದವು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟದರಲ್ಲೂ ಅಗಾಧ ಸಂತಸ ಪಡುತ್ತಿದ್ದ
ಆ ದಿನಗಳು

ಹಾರಾಡುವ ಹಕ್ಕಿಯ ಕಂಡು ಕೌತುಕ ಪಡುತ್ತಿದ್ದ
ಆ ದಿನಗಳು
ಹಕ್ಕಿಗಿಂತೆತ್ತರದಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಿರುವಾಗೇಕೆ ಸಂತಸ
ಉಕ್ಕುತ್ತಿಲ್ಲ

ಗುಲಾಬಿಯ ಮೇಲಿನೆ ಮಂಜಿನ ಸ್ಪರ್ಶಕೆ ಪುಳಕವಾಗುತ್ತಿದ್ದ
ಆ ದಿನಗಳು
ಹೂಗಳ ಪಲ್ಲಂಗದ ಮೇಲೇಕೆ ಚುಚ್ಚುತ್ತಿವೆ ಕೇವಲ
ಮುಳ್ಳುಗಳು

ಅರೆಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಹಬ್ಬದೂಟದ ಕನಸು ಕಂಡಾಗಿನ
ಪುಳಕ
ಪ್ರತಿದಿನ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದರೂ ಏಕಿಲ್ಲ
ಸಂತಸ

ಕಾಲದ ಮಹಿಮೆ

ಮರೆಯಾಗಿತ್ತು ಕಾಣಬೇಕೆಂಬ ದಶಕಗಳ ತುಡಿತ
ಆಕೆಯ ನಿನ್ನೆ ಕಂಡಾಗ
ನನ್ನ ನಾನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತಿತ್ತು ಇವಳೇನಾ
ನನ್ನಂದಿನ ಮನದನ್ನೆ

ಮನಸು ಹೊರಡುತ್ತಿತ್ತು ಬಣ್ಣದ ತೇರಿನ ಮೆರವಣಿಗೆ
ಅವಳ ಜೊತೆ
ಕನಸು ಮೀಸಲಾಗಿತ್ತು ಕೇವಲ ಅವಳಿಗೆ
ಇಂದವಳು ಅಪರಿಚಿತೆ

ಹಂಚಿ ತಿಂದ ಅನ್ನ ಹಾಲ ಬಿಳುಪಿನ ಅವಳ ಬಣ್ಣ
ತೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಕರಗುತ್ತಿದ್ದಾಗಿನೆ ದೈವಿಕ ಸುಖ
ಅವಳನ್ನಗಲಿದಾಗ ಶೂನ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದ ಜಗತ್ತು
ಭ್ರಮೆಯೇ ಎಂಬ ಶಂಕೆ

ವಿಜಯ ಹಾವನೂರ್

ನಿನ್ನೆ ಆದಿತ್ಯವಾರ ಸಂಜೆ ತುಂಬಾ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದೆ. ಆತ್ಮೀಯರಾದ ವಿಜಯ ಹಾವನೂರ್ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು.
ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿರುವ ಇವರು ಕರ್ನಾಟಕದ ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಸುಗಮ ಸಂಗೀತ ಗಾಯಕ ಮತ್ತು ಸಂಯೋಜಕ.
ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಇವರೊಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಸಂಸ್ಕಾರ ಹೊಂದಿರುವ ಸ್ನೇಹಜೀವಿ. ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಅಕ್ಕ ಸಂಸ್ಠೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ದತೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡುವ ಒಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಭೇಟಿ ಕೊಡಿ. ನಮಸ್ಕಾರ.

http://vijayhavanur.blogspot.com/

ನಾನು ನೀನು

ನಾನು ನೀನು ನೀನು ನಾನು
ಎಂದಾದೇವು ನೀನೇ ನಾನು ನಾನೇ ನೀನು

ವೈಣಿಕನಿಲದ ವೀಣೆಯ ತರದಿ
ನುಡಿಸುವರಿಲ್ಲದ ಕೊಳಲಿನ ತರದಿ
ಒಬ್ಬರನೊಬ್ಬರು ಅಗಲಿ ಬದುಕೆ
ಬರಡು ಮರುಭೂಮಿ ಜೀವಿತ

ಅರ್ಪಣೆ ಸಮರ್ಪಣೆ ಇಲ್ಲದ ಬಾಳು
ನೆನೆದರೇ ನಡುಕ ಮನದಲಿ
ಎಂದು ಮರೆತೇವು ನಮ್ಮ ಹಮ್ಮು
ಒಂದಾದೇವೆಂದು ನೆಮ್ಮದಿಯನರಸಲು